وێب تیڤی

حەمەسەعید حەسەن کە بەختەوەری وەک هەر کاڵایەک دەبێتە کۆیلەی ڕێساکانی بازاڕ، ئیدی ئالان بادیۆ، وەک فەیلەسووفێک قسەی خۆی دەبێت و جیاوازیی نێوان بەختەوەریی ڕاستەقینە و

ئاری ئاغۆک کاتێ باس لە چەمکی تەعریب دەکەین، دەبێ لە چەندین لاوە سەیری ئەودیوی پلان و مەبەست و ئامانجەکان بکەین، چونکە بە تەعریب بوون لە

نووسینی: فەرهاد پیرباڵ خوێندنەوەی: باهۆز مستەفا رۆمانەكە بە ڕستەیەك دەست پێدەكات، دەڵێ “من لەوەتەی هەم و بە بیرمدێ هەوڵێر شەڕی تێدا نەبڕاوەتەوە” لە كۆتایەكەشدا بەهەمان

نووری بێخاڵی لە جیهانبینیی شاعیرانی کلاسیکی کورددا، سروشت و دیاردەکانی تەنیا ڕووداوێکی فیزیکی یان دیمەنێکی بێگیان نین، بەڵکوو هێما و نیشانەیەکن (آیة) بۆ تێگەیشتن لە

ئارام کۆشکی کاتێک سەرنجی بەشێکی زۆر لە کتێبی ئینگلیزیی و زمانە ئەوروپییەکان دەدەین، بە دەگمەن ناوی وەرگێڕ دەبینین لەسەر بەرگی کتێبەکان نووسرابێت، بەشی هەرە زۆریان

سەدیق سەعید ڕواندزی لە ڕۆماندا کە بە چەندین خاسیەتی كەسی و كۆمەڵایەتی و هزری وەسفی كارەكتەرێك دەكەین، بێگومان دەبێ ئەو خاسیەتانە، لە شوناسی كارەكتەرەكە و

د. عەبدوڵا شێرکاوەیی* باسکردنی گەورەییی زاتێکی وەک پێغەمبەر (درودی خوای لەسەر) کە خوای گەورە بە رەحمەت ناردوویەتی بۆ تێکڕای مرۆڤایەتی؛ خانی وتەنی شتێکی ئاسان نیە

بەکر کەریم حەسەن* (جۆن دیوی) بیرمەند و پەروەردەكاری دیاری ئەمریكی دەڵێ”ئێمە لە ئەزموونەكانمانەوە فێرنابین، بەڵكو لە ڕامان و هەڵسەنگاندنەوە لە سەر ئەزموونەكانمان فێر دەبین”. لە