وێب تیڤی

بەهزاد حەوێزی هێلانەیان بەقەد باوەشی کیژۆڵەیەک دەبێ بڵندتر لە باڵای پیاوێکی کەڵەگەت جەنجاڵ بە پووشوپەڵاش و چەند هێلکەیەکی نەترووکاو.. زێدیان گۆڕەپانێکە ئێواران سرک سرک لێی

سـروەی بەیان من ئەو ژنەم وەک ستوونێکی وەستاو، کەژێکی بڵندو سەرکەشم هەرگیز چۆکم دانەداوه تێکەڵ بە تیشک و خۆرەتاو لە سۆز و میهری بڕاوەم. چوار

ئازاد عەبدولواحید* * گۆڤاری ڕامان، گۆڤارێكی كولتووری – ئەدەبییە، مانگی جارێك لە هەولێری پایتەختی هەرێمی كوردستان دەردەچێ. تا ئێستا (332) ژمارەی لێ دەرچووە، هەر لە

عەبدولموتەلیب عەبدوڵڵا سێڵفی لە ساتەوەختی (هایپەر مۆدێرن و سایبەر مۆدێرن) هەر نمایشکردنی جەستە نییە؛ بەڵكە ڕەمزی گۆڕانکارییە دەروونی و کۆمەڵایەتی و سیاسییەکانە، تەواوی نێوەندگیرییەکان ڕەتدەکاتەوە

ئارام كۆشكی – سلێمانی یەکێک لەو شاعیرانەی لە سەرەتای نەوەدەکانی سەدەی ڕابردوودا ناسیم قانیع بوو. دیوانی ئەم شاعیرەم لە هاوسێیەکمان خواست و چەندجارم لەسەرەتاوە تا

شیڤان شێرزاد – هەولێر کتێبی شێعری «کام کۆڵانەرە بلوو ڕام نەگنۆوە لاو وێم»، بەرهەمی نوێی شاعیر و نووسەر «هەورامان بەهرامی» لە لایەن پەخشانگای ڤاریا لە