رۆژنامەی ھەولێر

نورەدین جاف؛ گەڕان بە دوای دیالۆگی نێوان بینەر و تابلۆدا

نورەدین جاف؛ هونەرمەند و نووسەرێکی فرەبەهرەیە کە لە دنیای داهێناندا بە دیدێکی قووڵەوە دەڕوانێتە پەیوەندی نێوان مرۆڤ و هونەردا. وەک ڕەخنەگر و شیکارکەرێک، ئەو بەردەوام لە هەوڵی تێگەیشتن و دۆزینەوەی ئەو پەیوەندییە دیالەکتیکییەیە کە لە نێوان بینەر و تابلۆدا ڕوو دەدات، بە تایبەت لە بوارەکانی هونەری شێوەکاری و دەقە ئەدەبییەکاندا.
وەک لە وێنەکەدا دەبینرێت، ئەو تەنها بینەرێکی سادە نییە، بەڵکو کەسایەتییەکە بە قووڵی تێکەڵ بە جیهانی تابلۆکان بووە؛ ئەو تابلۆیانەی کە لە دەوروبەریدا دەبینرێن، ڕەنگدانەوەی ئەو ئاستە بەرزەی گرنگیدانی ئەون بە شێوازە جیاوازەکانی هونەری مۆدێرن وەک تابلۆ تەجریدییەکان.
نورەدین جاف، بە تێکەڵکردنی ئەزموونی خۆی وەک شاعیر، نووسەر و، هونەرمەند، پرۆژەی هونەریی تایبەت بە خۆی هەیە کە لەوێدا هەوڵ دەدات وەڵامی ئەو پرسیارە بداتەوە: “چی لە نێوان بینەر و تابلۆدا ڕوو دەدات؟” ئەمەش دەرخەری ئەو ڕووحییەتە داهێنەرەیە کە تەنیا بە تەماشاکردن ڕازی نابێت، بەڵکو دەیەوێت بەشێک بێت لەو دیالۆگەی کە تابلۆ و مرۆڤ دروستی دەکەن.
نورەدین جاف؛ گەڕان بە دوای دیالۆگی نێوان بینەر و تابلۆ
نورەدین جاف هونەرمەند، نووسەر و ڕەخنەگرێکی فرە-بەهرەمەندە کە لە دنیای داهێناندا، دیدێکی فەلسەفیانەی بۆ هونەر هەیە. ئەو بەردەوام لە هەوڵی ئەوەدایە کە ئەو پەیوەندییە شاراوە و دیالەکتیکییەی نێوان “بینەر” و “تابلۆ” بە ئاشکرا بکات، بەتایبەت لە ڕێگەی لێکۆڵینەوە و تێکەڵکردنی ئەزموونی شیعری و ڕەخنەیی لە هونەری شێوەکاری.
لەم وێنەیەدا نورەدین جاف وەک بەشێک لەو پرۆژە هونەرییە دەردەکەوێت کە تێیدا هەوڵ دەدات سنووری نێوان تێڕوانین و بوون بسڕێتەوە، هەروەها تابلۆ تەجریدییەکان بۆ ئەو تەنها ڕووبەرێک نین بۆ بینین، بەڵکو بوونەوەرێک ن کە ژیان و خەیاڵیان تێدا ڕەنگ دەداتەوە.
نورەدین جاف؛ لە نێوان وشە و ڕەنگدا
لە جیهانی نورەدین جافدا، هیچ سنوورێک لە نێوان وشە و ڕەنگدا نییە. ئەو، وەک نووسەر و شاعیرێک کە بە هەستی ڕەخنەگرانەی شێوەکارانەوە لە دنیا دەڕوانێت، توانیویەتی پردێک دروست بکات لە نێوان ئەدەبیاتی وێناکار و هونەری شێوەکاریدا. ئەوەی لە وێنەکەدا دەیبینین، تەنها وێنەی مرۆڤێک نییە لە تەنیشت دوو تابلۆی ئەبستراکت بەڵکو وێنەی “دووانەیەک”ــە کە تێیدا هونەرمەند و بەرهەمەکەی لە گفتوگۆیەکی بێدەنگدان.
ئەو وەک ئەکتەرێکی چالاک لە دونیای هونەری هاوچەرخدا، پرسیاری “چۆنێتیی پەیوەندیی بینەر و تابلۆ” بەردەوام لە مێشکیدا دەجووڵێت. نورەدین جاف بە دوای ئەوەدا دەگەڕێت کە چۆن دەقێک (شیعرێک) دەتوانێت بە ڕەنگێک تەواو بێت، یان چۆن تابلۆیەک دەتوانێت ببێتە دێڕە شیعرێک کە تەنها بە چاو دەخوێنرێتەوە. لەم دیدگایەدا، تابلۆ تەنها کەرەستەیەکی بینراو نییە، بەڵکو “کونجێکە بۆ حەسانەوەی ڕۆحی مرۆڤ”.
ئەمە دنیایەکە نورەدین جاف تیایدا دەژیێت؛ ئەو دنیایەی کە تێیدا ئەشق، هونەر و ژیان، لە یەک فەرشی ئاوێتەبوودا دەچنرێن.