وێب تیڤی

شوان شەفیق کە دێمە لات!(جۆگەی شەتاوت وشك دەکەم) پیاوێکی بیابانیم.زەمەنێکەشیلە ھەنگوینم نەچەشتووەدەمم وشکە و تینوویەتیملە پنت بە پنتیلەشی نەرمە شۆخێكدانەشکاندووە! کە دێمە لات!لە نیوان سێو

گیان، لە هەڕەتی لاویدامەستی دایدەگرێت وپێكی تەمەنیشوردە وردە لێی دەڕژێت،رۆژ لە دوای رۆژناهاوسەنگیگەرووی هاوارێكی نووساو …تەنگ دەكاتەوە.قاوەڵتییەكی درەنگ بووویستم كەوشەكانم وەسەرپێخەم!پاژنەكێشەكەم…لێم یاخی بوو،ئاوڕێكم لە پێخەفەكەم

بابم مردوەلێ جەمەدانی وگۆچان ومرادخانیه‌کەی ناداکم مردوەلێ هێلەگ وکراس وکەوایەکەی ناهەموومان دەمرینوەلێ زمان وبنچەوکولتوورمان نا

چنار عه‌لی بۆنی…پیاوەتیت مەستی کردومبۆنی…هەناسەت بەعەشقی ئەمکوژێ وناخم دەبا بەهێمنی ئەمسوتێنێبووم بە بەهێزێکی لاوازی بەردەستتجەنگاوەرێکی سەرکەشکەس نایبەزێنێ تۆ نەبێ!وێڵم بەدوای عەشقت،بێ ئەوەی بزانم هێشتا لە

کتێبی “زۆنێک بۆ هەمووان” کە باس لە هەوڵەکانی نێچیرڤان بارزانی سەرۆکی هەرێمی کوردستان ده‌كات سه‌باره‌ت به‌ یەکڕیزی و ئاشتەوایی نێوان لایەنەکان. نووسه‌ری كتیبه‌كه‌ نوسخه‌یه‌كی كرده‌